Over mijn foto’s, gepresenteerd op 9 september

Op de eerste avond van het nieuwe seizoen (2019-2020) presenteerden leden hun werk uit de afgelopen zomer. Ik liet er twee van mijn foto’s zien. Er was wat discussie over de fotobewerking die ik heb toegepast.

De eerste foto die ik liet zien is gemaakt op het Herculesplein in Utrecht (bij Stadion Galgenwaard). de onbewerkte foto zie je hiernaast. Het is de ingang van een van de kantoorgebouwen op dat plein. Ik fiets vaak langs dat gebouw en vond de kleur groen van het glas prachtig.

Zoals ik op de clubavond zei, was de perspectivische vertekening van de oorspronkelijke opname minimaal. Behalve kroppen is er dan ook heel weinig aan deze foto gesleuteld. Alleen de in mijn beeld wat té witte lucht heb ik een heel lichte blauwige kleur gegeven, afgeleid van kleuren die ook in het gebouw voorkomen. Het resultaat zie je hieronder links.

Wat ik niet op de clubavond heb laten zien is een verdere bewerking van deze foto. Ik laat die hierboven wel zien als een voorbeeld van stoeien met kleuren in Gimp.

De tweede foto was een opname van een appelboomgaard in de buurt van Tiel. Deze foto is vrij stevig bewerkt (zie hieronder):

  • Gekropt tot een wat handzamer formaat
  • Het perspectief zodanig gecorrigeerd dat alle lijnen parallel aan de randen van de foto lopen
  • Het contrast, lichtheid en de verzadiging van de hele foto wat vergroot waardoor alle kleuren wat helderder en nadrukkelijker werden
  • Het blauw nog extra bewerkt: wat donkerder en meer contrast

Naar mijn opvatting (en daarom heb ik het ook gedaan!) zijn beide foto’s sterk verbeterd en geven weer wat ik dacht te fotograferen. Dat is ook de belangrijkste reden waarom ik bewerk: het uiteindelijke resultaat moet zijn wat ik dacht gezien te hebben. Het vastleggen van het beeld door de sensor van mijn camera is daarin de eerste stap.

Voor geïnteresseerden in bewerken met Gimp, verwijs ik naar mijn eigen website:

2 antwoorden op “Over mijn foto’s, gepresenteerd op 9 september”

  1. Mooi om te zien hoe de foto’s zichtbaar verbeterd zijn door je fotobewerking. Mijn insteek is ook steeds om zo te fotograferen dat er geen nabewerking hoeft plaats te vinden. Maar dat is maar zelden het geval.

  2. Dank, Wim.

    Ik ben nog uit de tijd van de analoge fotografie.
    Toen was “nabewerking” altíjd noodzakelijk. Je moest immers van een negatief een positieve afdruk maken. In dat afdruk-proces maakte je nog allerlei keuzen over de papier-soort, de belichting, wel of niet doordrukken/tegenhouden, onthoeken, (bij kleur) de kleurilters in je vergroterkop enz. enz.

    Voor mij voelt de digitale bewerking niet anders dan ik in de analoge tijd deed. Mijn uitgangspunt nu is een RAW-bestand (NEF voor mijn Nikon-camera). Ik beschouw die als een digitaal “negatief”, dat in de fotobewerking wordt omgezet naar een JPG-bestand, het “positief”.

    Natuurlijk probeer je je RAW-bestand al zo goed mogelijk te krijgen. Maar een bewerking naar JPG blijft noodzakelijk. Je kunt alle keuzen daarvoor aan de software van je camera overlaten (en dat is vaak heel prima) of je kunt die keuzen zelf maken in je nabewerkingsprogramma.

    Ik vind het leuk om dat allemaal in eigen hand te houden en de (overigens uitstekende) software van de camera te laten voor wat die is. Het is voor mij onderdeel van het plezier dat ik heb om een plaatje te maken van iets dat ik mij herinner gezien te hebben. Dat is niet altijd precies wat de sensor van mijn camera heeft vastgelegd.

    Ik ben nieuwsgierig of andere leden van de fotoclub hier ook nog iets over op te merken hebben.

Geef een reactie